Sabrina Pasterki, fizyk, która zachwyciła wyobraźnię Stephena Hawkinga, wysunęła hipotezę, że kosmos jest hologramem wyświetlanym na niebie. Dowiedz się, jak jej wizja rewolucjonizuje współczesną naukę.
Spis treści
W wieku 14 lat własnoręcznie skonstruowała samolot . Dziś, w wieku 31 lat, Sabrina Pasterki kieruje najbardziej ambitną misją naukową ostatniej dekady : połączeniem praw fizyki za pomocą holografii nieba . Po ukończeniu Massachusetts Institute of Technology z wyróżnieniem i odrzuceniu wielomilionowych ofert badawczych, stara się pokazać, dlaczego wszechświat, w którym żyjemy, jest w rzeczywistości dwuwymiarowym odbiciem.
Od konstruowania samolotów w wieku 14 lat do podważania praw Einsteina
Kariera Sabriny Pasterka łamie wszystkie tradycyjne stereotypy dotyczące kariery akademickiej. W wieku 9 lat rozpoczęła naukę latania, a w wieku 14 lat zbudowała i wykonała lot własnym samolotem jednosilnikowym — osiągnięcie, które przyciągnęło uwagę takich osobistości jak Jeff Bezos . To wczesne zainteresowanie inżynierią lotniczą sprawiło, że została pierwszą kobietą z najwyższą średnią ocen w historii fizyki na Massachusetts Institute of Technology .
Pomimo tego, że prasa nazywa Pasterksą „kolejnym Einsteinem”, ona sama nadal krytycznie podchodzi do zainteresowania mediów, które, jak twierdzi, często odwraca uwagę od jej prawdziwego celu naukowego.
Jej prestiż opiera się nie tylko na jej osobistej historii, ale także na wpływie jej odkryć: Stephen Hawking zacytował trzy jej prace naukowe w swojej pracy poświęconej ograniczeniom możliwości czarnych dziur i czasoprzestrzeni .
Wszechświat jako hologram: co to oznacza dla naszej rzeczywistości?
Obecne badania Pasterskiej w Instytucie Perimeter koncentrują się na holografii nieba — teorii, która może zrewolucjonizować nasze rozumienie rzeczywistości . Główna idea polega na tym, że cała złożoność trójwymiarowego wszechświata , w tym grawitacja, może być opisana prostszą teorią tylko w dwóch wymiarach .
Model ten jest rzutowany na nocne niebo i działa w podobny sposób, jak trójwymiarowy świat gry wideo wyświetlany na płaskim ekranie komputera.
Propozycja ta ma na celu pokonanie głównej przeszkody stojącej przed współczesną fizyką: niemożności pogodzenia mechaniki kwantowej z ogólną teorią względności Einsteina. Traktując wszechświat jako hologram, Pasterski i jego zespół dążą do uproszczenia obliczeń grawitacji , aby zrozumieć pochodzenie kosmosu i to, co naprawdę dzieje się w centrum czarnej dziury.
Jak pamięć spinowa pozwala nam mierzyć to, co niewidzialne
Jednym z najbardziej konkretnych wkładów Pasterskiego w przyszłość nauki jest odkrycie „efektu pamięci spinowej”. Podczas gdy zwykłe fale grawitacyjne tymczasowo przemieszczają obiekty, Sabrina odkryła, że strumień momentu pędu pozostawia stałe względne opóźnienie czasowe między promieniami światła obracającymi się w przeciwnych kierunkach.
Odkrycie to ma bezpośrednie znaczenie praktyczne: otwiera drzwi dla przyszłych detektorów kosmicznych, takich jak eLISA, do badania stałych efektów grawitacyjnych, wcześniej niewidocznych dla nauki.
Oznacza to, że zbliżamy się do stworzenia narzędzi technologicznych zdolnych do pomiaru samej struktury przestrzeni kosmicznej, potwierdzając teorie, które jeszcze niedawno wydawały się fantastyką naukową.
W przeciwieństwie do wielu naukowców, Pasterksy odrzucił ofertę Uniwersytetu Browna w wysokości 1,1 miliona dolarów, aby kontynuować swoje badania w Instytucie Perimeter, dając pierwszeństwo wolności intelektualnej w celu dalszego rozwiązywania najtrudniejszych zagadnień wszechświata. Jego obecna praca nie tylko kształtuje przyszłość fizyki teoretycznej, ale także wskazuje drogę, w jaki sposób ludzka ciekawość może odkryć tajemnice nocnego nieba.
